Edo Maajka - Recitacija

Izvajalec besedila pesmi je Edo Maajka.

Veceras je u gradu tuga, veceras caruje bol
svi ga zazivaju, al' niko ne zna gdje je Bog,
u gradu, njih par manijaka se smije al' vecina ih veceras place,
ispuzale male zmije pretvorile se u koljace,
mrtva tijela velika, srednja i ona mala,
moja rijeka je crvena i guta ih Sava mada ne bi htjela,
guta one koji su nju gutali, sto su se smijali i volili dok su se u njoj kupali,
muka je rijeci, vidi se po pjeni sto je na obalu izbacuje,
al' ne moze da izbaci sta zmija u nju ubaci,
u pomoc stizu oblaci, salju kisu da spasi rijeku,
crvene krvave fleke da lakse oteku.
Tuzna je i savska sirena jer mrtva su djeca njena,
treba skoljku za smirenje, treba neko objasnjenje,
treba joj zraka od tuge se gusi,
najrade bi na povrsinu, pa nek' umre i nek' se isusi,
zove svoje podanike, zove savske somove,
daje im naredbu da ljudska tijela spreme u grobove,
da se tijela pokopaju najdublje sto se mose,
i to na uscu kod Dunava gdje je ona duboka uvala,
i tako somovi tijela vuku, pozvali su i veliku stuku,
da tjera druge ribe s puta, ko nece se sklonit stuka ga proguta,
a na uscu za to vrijeme po naredbi sirene,
ribe napravise grobnicu za nevinu savsku djecu,
tijela su pokopana sad je red na Dunavu, da u Crno more odnese fleku krvavu

Ogledujete si besedilo pesmi Recitacija, lahko pa si ogledate še ostale pesmi in besedila izvajalca Edo Maajka.